Hoi, wij zijn Annemijn en Maaike en we zitten in leergroep A.
Vandaag(6 september) gelijk toen we binnen waren hebben we kennis gemaakt met de kinderen in onze leergroep. Daarna hebben we een pauze gehad. Na de pauze zijn we gaan sporten we hebben 5 spellen gedaan. Hockey, 10 keer de bal overgooien, voetbal, trefbal en frisbeeën. Na het sporten zijn we terug naar onze leergroep gegaan. We hebben toen weer een pauze gehad. Na de pauze zij we een verjaardagskalender gaan maken. Iedereen kreeg de opdracht een papier te pakken en zijn geboortedatum en zijn naam erop te zetten. Dit hebben we vandaag tot nu toe gedaan. Het was een erg leuke dag. Het leukste van de dag vond ik verjaardagskalender te maken. Het spannendste was het binnenkomen. Want wij zijn nu officieel 1ste klassers. We voelden ons in de groep erg thuis.

Gemaakt door: Annemijn & Maaike, leerjaar 1

Alle foto's van het maken van een "groepsverjaardagskalender" zie je hier.

Vandaag was weer de eerste schooldag met nieuwe kinderen en veranderingen. Wij zitten in leergroep A in het derde leerjaar en het is een groep met veel nieuwe kinderen in het eerste jaar. In de ochtend zijn we buiten gaan sporten en daar hebben we verschillende spellen gedaan waaronder, trefbal, hockey, voetbal, tienbal, en frisbeeën. Zo leerde iedereen met elkaar samen te werken en dit hebben we ook gedaan tijdens kunst en cultuur. Elke groep heeft hierbij een verjaardagskalender voor het komende schooljaar gemaakt.

Voor de nieuwe kinderen was het vooral een dag om de kinderen, docenten en de school te leren kennen. Voor ons was het weer een frisse start van het nieuwe schooljaar.

Wiebe Steinfort en Nina van den Eeden, leerjaar 3

Aan alles komt een einde en zo ook weer de laatste schooldag van dit jaar. Een ijsje of een lunch samen met de leergroepbegeleiders: Maarten, Niko, Marianne of Charlène, de voortgangsrapportages van de derde en laatste periode even snel inzien maar vooral naar huis om eindelijk te kunnen gaan genieten van die heerlijke zomervakantie. Voor mijzelf betekende afgelopen vrijdag afscheid nemen van een aantal collega's en leerlingen die het Orion College verlaten maar ook een beetje afscheid van mijzelf als rector van de school. Na de oprichting, inmiddels al weer zes jaar geleden, en na vier jaar lang het Orion College te hebben geleid en begeleid, neem ik afscheid van een bijzondere periode in mijn leven. Destijds konden we alleen maar verwachtingsvol uitkijken naar de eerste (7!) leerlingen die zich in 2006 hadden aangemeld op een brandnieuwe havo-vwo die nog maar net het daglicht had gezien. Nu, vier jaar, later starten in september niet alleen collega's en 80 leerlingen het nieuwe schooljaar maar ook de nieuwe rector, Clasine van Dorst, die het roer van mij gaat overnemen. Tijdens de inwerkperiode na de vakantie ben ik samen met John nog een paar maanden aanwezig om haar wegwijs te maken in deze uitdagende leeromgeving. Daarna doet weer een nieuwe fase in ons leven zijn intrede. Vanaf september kunt u alle nieuwe ontwikkelingen hier weer volgen.Rest mij om alle lezers van het weblog een rustgevende zomerperiode toe te wensen!

Kitty Janssen


Meer foto's zie je hier.

Hoooooooi.
Ik ben het weer, Lilly uit Amerika. Die iedereen al kent omdat Martje Loliet en Nina altijd over mij praten! Loliet vind dat ik even over mijn leven moet schrijven dus dat doe ik dan. Ik ben in Duitsland geboren, woonde daar voor zes jaar. En toen moest ik naar Nederland verhuizen voor mijn vader's werk.
Na vier jaar, moesten we toen naar Amerika verhuizen. Ook voor het werk van mijn vader. We verhuizen elke vier jaar. Maar wij zijn al meer dan vier jaar in Amerika. Mijn vader zegt dat we daar langer blijven. Ik spreek ook drie talen: Duits, Nederlands en Engels. Nu ook Spaans op school maar dat snap ik helemaal niet. Ik ben nu al drie dagen hier in Nederland en ik vind het weer hartstikke leuk natuurlijk. Vorig jaar heb ik ook iets over mij geschreven.

Ik hoop niet dat ik nu weer hetzelfde schrijf! Het Orion College is weer hartstikke gezellig (: De sponsorloop was een leuk idee! Deze keer heb ik mijn eigen laptop, dat is best fijn! Als ze dan les hebben, kijk ik bijvoorbeeeld de Griezelbus. Vond ik nog steeds best wel eng. :P Het verschil tussen deze school en die in Amerika is dat het Orion College veel kleiner is en wij hebben geen laptops. Echt stom want dan doet je hand altijd pijn als je te veel schrijft. De leraaren/juffen hier zijn ook allemaal echt aardig en gewoon stoer. Iedereen praat over alles met de leraren/ juffen. Dat doen ze in Amerika zeker niet. Even denken.. nog meer verschillen.. Oja. De pauses. Wij hebben er maar een en jullie twee denk ik.
& De dag hier lijkt veel meer langzaam dan in Amerika. Bij ons gaat het echt veel sneller. Hier kun je ook lekker gaan fietsen s'ochtends, bij ons moet je met de bus naar school. Een uur in de bus is echt heel erg saai. Fietsen is ook wel gezond en gezellig als je met je vrienden fietst! Bij ons begint school om 8 uur. Ik sta al om 5:30 op. Dus dat is wel ietsje vroeger als bij jullie. Na een paar dagen in Nederland kan ik helemaal niet meer Engels.
Gisteren moest ik mijn vriendin even bellen omdat ze jarig was en ik kon helemaal niet meer Engels!! Martje kon het beter dus die ging mij even helpen (: Iedereen kan hier echt goed Engels!!

xxx Lilly.

Nog maar net wakker, ontbijt achter de kiezen of de eerste groep Orionleerlingen krijgt een minicursus shushi maken voorgeschoteld. Dacht ik als docent nog even dat het wel veel gevraagd was van ze zo op de nuchtere maag, niets bleek minder waar! Enthousiast, in tweetallen gingen ze na een demonstratie aan de gang. De rijst werd in lekker dikke lagen uitgesmeerd over de nouri. Wat nouri is was natuurlijk de grote vraag, wel het zeewier smaakte ze best.
Dan de groente. He die smaakte zonder de rijst eigenlijk ook best. Joke, heb je meer wortel en komkommer want die is helaas in onze magen verdwenen.....De zalm had wat minder aftrek, dus de goed gelukte exemplaren daarvan gingen richting de docentenkamer. Is het wat de boer niet kent eet hij niet? Na een gedurfde proeferij van Michael ging het toch los op de zalm. Rauw als de Japanners hem eten heeft ondergetekende niet aangedurf... Olivier speelde de grote durfal met hele happen hete wasabi. Hij liet zich niet kennen, ook niet toen de vlammen bijna uit zijn ogen sloegen!
Ruim een uur heerste er een serieuze kooklessfeer waarin een ieder op zijn eigen manier de sushi maakte en lekker liet smaken. Slechts 1 koppel had echt mislukte exemplaren maar kregen in de blessure tijd kans om zich te herstellen: of er gepoogd is een hapje te proeven durft ondergetekende niet te beweren... Dat er op het eind keurig werd opgeruimd, er nauwelijks rijstkorreltjes op de grond lagen om geplet te worden in de blauwe vloerbedekking leert dat wij allen goed zijn geworden in het elkaar challengen van opruimen! Het was een creatieve ochtend met een blikverruimende kijk op het Japanse.

Joke Westra, docent aardrijskunde.

Kijk hier voor alle foto's.

Gister was voor mij het moment suprême, als laatste LGB'er van het Orion college moest ik mijn eindpresentatie van de cursus pedagogische tact geven. En ik mag trots zijn op mezelf, want ik heb het gehaald.
Dat ik het gehaald heb, heb ik niet alleen aan mezelf te danken. Maar vooral ook aan de leerlingen, die mij tijdens deze cursus geholpen hebben.Charlène en Niko hadden de afgelopen bijeenkomst hun certificaat al binnengehaald.

De cursus pedagogische tact die wij afgelopen schooljaar hebben gevolgd bij het Nivoz is in te delen in 3 fasen.
1. Welke leraar wil ik zijn?
2. Het onderzoeken van de eigen onderwijspraktijk.
3. Bewustwording van interactie met leerlingen.
Het afgelopen jaar heb ik dus proberen te ontdekken wat voor docent ik wil zijn.
Maar ik heb mezelf vooral proberen te bekijken door de ogen van de leerlingen. Zelf kan ik natuurlijk ook inschatten hoe ik ben als docent, maar dan blijft het enkel het beeld van mezelf.
Vandaar dat mijn leerlingen mij geholpen hebben. Ik heb verschillende gesprekken gehouden met groepjes leerlingen. Daarin heb ik vragen gesteld als:"Hoe ervaren jullie mij als docent?" "Hoe zien jullie mij?"
"Welke kwaliteiten bezit ik?" en "Aan welke kwaliteiten moet ik werken?"

Het zijn open en eerlijke gesprekken geweest, waar ik veel aan heb gehad. Het heeft ervoor gezorgd dat ik me bewust ben geworden van de dingen waar ik goed in ben. Maar punten ontdekt waar ik, volgens de leerlingen, aan kan werken om als docent nog beter in contact te zijn met mijn leerlingen.

Hieronder zie je 3 afbeeldingen hoe de leerlingen mij zien samen met de verantwoording die ze gaven. Dit is tevens een deel geweest uit mijn eindpresentatie.

Een slot zonder sleutel.

"Omdat je nog niet zo goed weet wie je zelf bent."
"Je bent nog heel veel aan het leren."
"Je hebt bijvoorbeeld nog geen man."
"Je zit nog helemaal zo in het leven dat je nog heel veel aan het ontwikkelen en ontdekken bent."



Zand, met allemaal lijnen die door elkaar heen staan.

"Je bent vrij chaotisch, af en toe en dat is toch vrij irritant."
"Wanneer je meerdere mensen om je heen hebt dan denk je: en die, en die en die! Dan wil je overal op gefocust zijn. Maar dat kan niet, dus is er altijd iemand die er buiten valt."
(Verbeterpunt)

Kleur.

"Druk"
"Druk"
"Druk"
"Spontaan"
"Enthousiast"
"Vrolijk"
(Positief punt)


Marianne Coolen, Leergroepbegeleider.

Hier zie je alle foto's van de uitreiking door prof.Luc Stevens.

Net zoals vorig schooljaar heeft Mitchel de Jager uit het derde leerjaar, dit keer in samenwerking met een aantal andere leerlingen van het Orion College, zich ingespannen om op 5 juli a.s. een spannende en sportieve middag te organiseren. Een bijzonder aspect aan deze sponsorloop is dat Vincent Oloo en Daniel Marungu, de Keniaanse oprichters van Stichting Tiba-Africa Foundation de uitdaging aangaan om tegen leerlingen en personeel van het Orion College hard te lopen. Vooraf is het de bedoeling dat de leerlingen natuurlijk geld gaan inzamelen dat aan het einde van deze middag aan hen meegegeven kan worden. TIBA-Africa Foundation gaat met deze donatie gedurende een jaar 200 mensen begeleiden die leven met HIV/AIDS. Personal coaching aangevuld met ademtherapie Transformation Breathing zal deze mensen bewust maken van de mogelijkheden die ze nog kunnen creëren in hun huidige leefomstandigheid. Het Kivuli-centre ligt in de sloppenwijken van Nairobi. In het ochtendprogramma komen Daniel en Vincent samen met Marco en Jacquelien, de ouders van Mitchel diverse gastcolleges verzorgen die in het teken staan van het leven, eten en ademwerk en kunst in Kenia.

Kitty Janssen, Rector

Gisteren was er een uitzending van Omroep Brabant over de kinderboerderij Wolfslaar Breda waar ik werk. Ik werk altijd op zondag, maar op woensdagmiddag was er een schaapscheerdag. Op die dag worden alle schapen geschoren, en dat ging omroep Brabant dus filmen. Ze wilden ook heel erg graag dat de weekendvrijwilligers (ik en een ander meisje die er toen waren) de lammetjes de fles gaven, en wij moesten ook vertellen waarom wij er werken, wat we het leukste dier vinden enz. Ik vond het alleen wel jammer dat ik maar heel eventjes in beeld was, maar verder was het wel heel leuk.

Op deze site kun je de uitzending nog bekijken:
Aflevering-26-mei--Dag-van-ons-Brabants-platteland

Chrisje Boemaars, 2B

Eergisteren ben ik bij een sollicitatiegesprek geweest. Het is op zichzelf al heel gaaf dat er iemand bij een sollicitatiegesprek mag zijn.
Vooral als je eerstejaars bent!
Ik vond het zo bijzonder, die mevrouw dacht dat ik alleen even kwam kijken, maar toen ik een stoel pakte en erbij ging zitten snapte ze er niks meer van! Echt grappig.
Ik vond het echt geweldig dat de leerlingen hier op het Orion mee mogen beslissen wie hun les geeft/ begeleidt. Ik wil heel graag bij ook meer soorten leerervaringen wil zijn. Ik ben bijvoorbeeld heel nieuwsgierig. Vooral als het super positief is voor de school. Verder heb ik ook al meegedaan aan een cursus middag voor leerling-bemiddeling.

York Aarts
1e jaars

Mijn naam is Acela Philips. Ik ben geboren en getogen op Curaçao, Nederlandse Antillen. Ik heb daar mijn kinderjaren en jeugd doorgebracht samen met mijn ouders, broers en zussen. Op Curaçao heb je niet zoveel mogelijkheden qua studies dus er komen veel jongeren die wat wil bereiken naar Nederland om te studeren. Ik heb ook van deze gelegenheid gebruik gemaakt en ben sinds 1994 geëmigreerd naar Nederland. Ik heb eerst 4 jaar op de MLO (middelbare laboratorium onderwijs) gezeten in Eindhoven, en daarna heb ik een vervolg studie van 2,5 jaar HLO in Etten-Leur gevolgd. Na mijn studie kon ik beginnen met een 6 maanden contract bij een Amerikaans bedrijf op de maasvlakte. Inmiddels werk ik al 7 jaar bij dezelfde werkgever als chemisch laborant. Het bedrijf is een chemisch bedrijf die in continue diensten draait dus 24 uur per dag.

Het laboratoriumwerk is leuk, maar ik wilde een nieuwe uitdaging aangaan dus ben ik me een paar jaar geleden een beetje oriënteren over wat ik zou kunnen doen wat leuk en interessant is. Vanaf het begin ben ik wel op het docentschap gevallen en ben gaan zoeken waar ik me eventueel zou kunnen omscholen. Ik heb in februari 2009 de knoop door gehakt en ben begonnen met de leraren opleiding op hogeschool fontys in Tilburg. Mijn oriëntatie en hoofdfase stage heb ik op de Markenhage College gevolg en het is daar goed bevallen. Ik heb daar heel veel geleerd en heb ook een breder inzicht gekregen over het les geven en het schoolsysteem.

Vanaf begin februari 2010 ben ik opzoek geweest naar een nieuwe stageplaats en na veel zoeken en rond kijken ben ik het Orion College tegen gekomen en het lijk mij na een aantal verhalen te hebben gelezen een echte uitdaging om hier op school te mogen stage lopen.Ik ga stage lopen als docent scheikunde vanaf de 3de week van mei tot met februari 2011 en hoop dat ik op het Orion college mijn eigen ontwikkeling en die van de leerlingen kan stimuleren en verbeteren. Ik kijk uit naar een hele fijne periode bij het Orion College.

Vandaag hebben we tijdens het onthaal opnieuw gesproken over respect binnen de school. Er waren door de leergroepbegeleiders twee vragen geformuleerd.

De vragen luiden:
1. Wat is het gedrag wat jullie van elkaar wensen op school?
2. Wat verwacht je van docenten om je hierin te kunnen helpen/te begeleiden?
Vervolgens gingen wij als leerlingen de persoonlijke antwoorden op post-its schrijven om het vervolgens op een grote papier te plakken. Een aantal antwoorden van leerlingen waren wat betreft ons eigen gedrag naar elkaar:
"we zijn een groep, geen onderlinge groepjes vormen"
"respect is dat je elkaar niet kwetst en dat je elkaar in hun waarde laat. En dat je niemand buiten sluit."
"De ander waarderen zoals ie is, en aardig tegen elkaar zijn"
Dat wat we van leeraren verwachten is:
"Duidelijke grenzen stellen"
"rechtvaardig"
"consequent handelen"
"1 lijn trekken"
Deze punten zullen de docenten morgen in de team vergadering behandelen.
Ik vind het goed dat we door middel van deze vragen dingen kunnen verbeteren zowel bij de docenten als bij jezelf. Bij de vragen bleek dat de leerlingen allemaal de zelfde gedachten hebben als het gaat om de manier hoe we met elkaar omgaan en dat is natuurlijk heel mooi!

Stef Vermeulen, leerjaar 1

Bekijk hier alle foto's.

Ik heb er een officieel diploma voor. Ik heb op meerdere scholen stage gelopen en gewerkt. Dus maatschappelijk gezien draag ik blijkbaar het etiket 'leraar'. Toch heb ik mijzelf nooit als een leraar bestempeld. Ik heb mijzelf altijd beschouwd als gelijkwaardig persoon, die toevallig voor een groep stond. Misschien ligt daarin het antwoord verscholen op hoe ik diep van binnen de essentie van lesgeven opvat, namelijk als het uitwisselen van wederzijdse ervaringen. Die gelijkwaardigheid tussen leraar en leerlingen voel ik heel sterk. De autoriteit is er van nature. Het is meer een begeleiding in de interactie. Een stroom die doorgaat zonder onderbreking.
Ik hou van een open sfeer tijdens de lessen. Mensen mogen zeggen wat ze willen, denken en voelen. Iedereen hoort erbij, ongeacht uiterlijk of denkbeelden.
Ik ben mezelf voor de klas, wil graag dat er een vrije uitwisseling is van gevoelens en kennis. Leerlingen zien dat je echt bent, geen masker opzet en wilt delen. Je geeft ze de ruimte en accepteert de goede en minder goede kanten. Je begrijpt ze, bijvoorbeeld dat ze soms geen zin hebben. Dan probeer ik ze te raken met eerst te praten over dingen die ze wel interesseren.
Leerlingen weten of je authentiek bent. Ze waarderen het als je persoonlijk ingaat op zaken die voor hun op dat moment spelen. Dat houdt ook in dat je over moeilijke of gevoelige dingen kunt en wilt praten. Zo herinner ik mij een voorval tijdens de themalessen over het onderwerp geluk. We hadden het over seks gekregen, omdat de koppeling liefde-geluk-seks natuurlijk snel is gemaakt. Ik weet nog wel dat een leerling mij rechtstreeks vroeg hoe oud ik was toen ik voor de eerste keer met iemand naar bed ging. Ik twijfelde een fractie van een seconde of ik die informatie zou delen, maar wist daarna eigenlijk meteen dat ik het met een gerust hart kon zeggen in de groep. Ik voelde de primaire veiligheid en wist dat daar geen misbruik van zou worden gemaakt.
De mooiste momenten tijdens de lessen zijn vaak de verhalen die spontaan bij de leerlingen bovendrijven. Het is eigenlijk een reis die je samen maakt en waarbij allerlei verrassende zaken opborrelen. Je doet het samen. Alleen het opleggen van kennis werkt niet bij de leerlingen. Het moet ze pakken en ze moeten het nut ervan inzien, anders vinden ze het saai. Als ze daadwerkelijk worden geraakt door de kennis, dan kunnen ze de mooiste dingen gaan ontdekken door ze zelf verder te onderzoeken. Dat is de zogenoemde intrinsieke motivatie.
Wat voor mij een heel belangrijke rol speelt bij het lesgeven op het Orion College is de spiritualiteit. Ik beschouw de mens als spiritueel wezen, dat wil groeien naar het licht toe. Daarbij is contact van ziel tot ziel heel essentieel. Ik weet nog wel de eerste keer dat ik Sam ging begeleiden. Van tevoren had ik mij erop ingesteld om zielscontact met hem te maken, zodat we samen zouden kunnen communiceren en werken. Die wezenlijke verbinding is gelukkig tot stand gekomen en daar was ik toen heel dankbaar voor. Ik ben ervan overtuigd dat contact maken vanuit hart en ziel de beste omgangsmanier is tussen leraar en leerling.
In mijn dagelijks leven -en dus ook tijdens het lesgeven- heb ik gemerkt dat andere mensen voor mij fungeren als spiegels. Anderen laten zien waar ik zelf sta in mijn processen. Als er weerstand is, wordt dat versterkt zodat ik er iets mee kan doen. Als er veel levenskracht is, dan wordt die door mij nog eens vergroot, zodat je samen bergen kunt verzetten.
Leerlingen kunnen het beste en het slechtste in jezelf naar boven halen. Vaak zijn het dingen die je moeilijk kunt uitstaan of die je irriteren bij anderen of zaken waar je zelf nog iets mee moet in de toekomst. Soms zijn het oordelen of eigenschappen waar je zelf ook nog aan kunt schaven.
Zo blijft het een continue proces. Leraren en leerlingen werken allemaal aan hetzelfde doel op het Orion College. Iedereen doet dat op zijn of haar manier en levert zo een zinnige bijdrage. Geef elkaar de ruimte om anders te zijn. Samen versterken we elkaar. Uiteindelijk zijn we allen één.

Petra Bulte

Als vierdejaars hebben we de komende weken net zoals de onderbouwleerlingen ook Citototoetsen om te kijken op welk niveau we op dit moment zitten voordat een aantal leerlingen waaronder ikzelf volgend jaar het examenjaar in gaan. Tot nu toe heb ik er twee gemaakt; luistervaardigheid Nederlands en taalverzorging. Beide toetsen gingen voor mijn gevoel wel goed en waren best makkelijk. Bij het luisteren kon ik me af en toe niet zo goed concentreren omdat het onderwerp mij niet zo interesseerde in het eerste deel, het ging over Rietveld, maar het tweede deel sprak me wel aan want daar zat ook een leuke opdracht bij. Vandaag had ik taalverzorging en dat waren allerlei vragen zoals welke woord is verkeerd gespeld? Wat is de verleden tijd in de zin. Voor mijn gevoel gingen beide toetsen gewoon goed.

Aurélie van Sluis, leerjaar 4 H

Net alweer de 2de periode van dit jaar achter de rug. In deze periode heb ik voor mijn onderzoeksvraag een onderzoek gedaan naar games. Dit omdat ik gamen hééééél erg leuk vind maar ook omdat het de laatste tijd steeds meer een onderwerp van gesprek was. Mijn vraag was wat voor invloed games op de maatschappij hebben. Dit omdat er de laatste tijd steeds meer gesuggereerd wordt dat gamen slecht voor je is. Deze kritiek is vaak op 2 factoren gestoeld namelijk: dat gamen de oorzaak is van het feit dat een er een groter aantal kinderen met overgewicht is en de verscheidene schietpartijen op scholen. Ik wilde hier wel eens een onderzoek naar doen en dan zowel de positieve als de negatieven kanten van games bestuderen.

Dit onderzoek heb ik dus uiteindelijk gedaan en het heeft mij toch wel een aantal openbaringen opgeleverd. Ik besefte niet dat gamen zo’n grote invloed kan hebben op iemands leven als gamer zijnde maar ook op de hele maatschappij. Allereerst heb ik een onderzoek gedaan naar hoeveel procent van de mensen nu werkelijk games spelen. Dit bleken er wereldwijd in verhouding tot Europa helemaal niet veel te zijn namelijk maar 20% van de gehele bevolking. Echter speelt ruim 70% van de mensen in Europa regelmatig games. In Nederland bedraagt dat percentage 71%. In andere woorden doordat zoveel mensen in Nederland games spelen is de kans dat het invloed heeft op onze maatschappij behoorlijk groot. Hierop volgde een aantal achtergrondonderzoeken naar de redenen waarom mensen gamen. Dit onderzoek werd gevolgd door een onderzoek naar de geschiedenis van games. Hieruit is gebleken dat naarmate de games populairder werden de invloed op de maatschappij ook toenam.
Na dit te hebben onderzocht ben ik de mogelijke voor en nadelen gaan onderzoeken. Een aantal negatieven invloeden van gamen is: Teveel is slecht voor je gezondheid(zowel fysiek als mentaal), het kan slecht zijn voor je communicatieve vaardigheden, het kan ervoor zorgen dat je je afsluit van de buitenwereld. Een aantal positieven invloeden van gamen is : Games worden steeds actiever(voorbeeld Wii), gamen is goed voor je creatieve vaardigheden, van veel games kun je wat leren. Wat mij opviel aan deze antwoorden was dat er heel vaak mogelijke invloeden in zaten. Maar in de gehele maatschappij kwamen de invloeden zeker wel meerdere malen terug.
Toen ik mijn onderzoek had afgerond, ben ik bezig geweest om een conclusie en een eindwerkstuk te maken dit kostte naar verhouding niet meer zoveel tijd en dit had ik dan ook naar 1 dagje werken af.

Maar na dit onderzoek stond er nog een presentatie te wachten. In deze presentatie kon ik heel mooi mijn bevindingen met het publiek delen. Ik heb het zo kort mogelijk proberen te houden maar dit vond ik zeer moeilijk doordat ik zoveel onderzocht en ontdekt had. Het is me met veel moeite gelukt om de belangrijke informatie binnen 15 minuten op de mensen over te brengen. Dit is goed gelukt en ik heb het met veel plezier gedaan. Ik heb dan ook veel plezier gehad in het uitwerken van mijn onderzoeksvraag.

Maarten Roelands, 4 V