Tijdens het onthaal, elke ochtend tussen 8.45 en 10.10 kan er op het Orion College van alles aan bod komen. Een centraal georganiseerde bijeenkomst met alle leerlingen, een gesprek in de leergroep, discussies over de meest uiteenlopende onderwerpen, door de leerlingen zelf uitgekozen muziek, gedichten, spelletjes, maar ook gastdocenten. En toen ik een paar weken geleden in contact kwam met de moeder van een van onze leerlingen via: judithmoore.nl en haar prachtige schilderijen zag, was mijn persoonlijke wens Christel uit te nodigen voor een kort gastdocentschap tijdens het laatste onthaal voor de zomervakantie met de leergroep van Maarten. Christel Hoppenbrouwers ging op mijn vraag in en had hiervoor vanochtend ook drie van de in het totaal dertien prachtige, ieder voor zichzelf sprekende schilderijen, van de grootmoeders meegenomen. Ze vertelde hoe zij in contact was gekomen met Judith Moore, op welke wijze zij geïnspireerd was geraakt en vervolgens in haar atelier 13 grootmoeders schilderde, ieder met meer dan alleen een boodschap. Eind dit jaar zal het boek in het Engels en Nederlands gepubliceerd worden door Dophins & Whales Publishing in Nederland. Een aanrader!

Kitty Janssen, rector

We hadden vandaag een bijzonder onthaal, met heel de school. Daniël en Vincent de twee jongens uit Kenia kwamen vertellen over zich zelf en de sponsorloop. Ze kwamen allebei heel enthousiast over. Ze hebben ook heel goed duidelijk gemaakt waar de sponsorloop voor is en hoeveel mensen we met Aids/Hiv kunnen helpen. Ze maakte echt duidelijk dat het voor hun heel belangrijk is om die mensen te helpen en dat ze hopen dat we veel geld kunnen inzamelen.
Wat ik heel leuk vind is dat ze echt aan het oefenen zijn voor de sponsorloop, want het doel van de sponsorloop is om Daniël en Vincent er uit te lopen. Ze hebben mij met hun worden wel zo gebracht dat ik heel veel moeite ga doen om sponsors te zoeken.
Ik heb wel veel zin in 5 juli, want mijn onderzoek van deze periode gaat over kinderen in ontwikkelingslanden. En ik vind het heel interessant om hun zo te horen praten.

Madelon Derks, tweedejaars

Zie alle foto's.

Vandaag kwam Denitza van Màrshé Breda terug om naar ons te luisteren. Een aantal weken geleden was het haar beurt om ons iets over haar en het bedrijf te vertellen en nu was het onze beurt. Wij hadden namelijk de opdracht om ons eigen bedrijf zogenaamd op te richten nadat wij van het bedrijf Màrshé Breda gehoord hadden. Wat mij in ieder geval opviel was dat er door een niet zo'n grote groep leerlingen toch hele verschillende dingen uitkwamen. Het ging van kleding naar sieraden en van alcoholvrij bier tot antiluchtdoorlatende fietsventieldopjes. De presentaties verschilde enorm en sommige mensen wisten veel uit te leggen en te vertellen terwijl andere wat kortere presentaties hadden. Ook zou er nog een winnaar uit komen die een gratis etensbon zou winnen voor Màrshé Breda. Maar wie er heeft gewonnen was natuurlijk de grote vraag! Lieke Mureau en Desie Grootens uit het vierde leerjaar. Prociat!

Gijs van der Kloof, derdejaars

Gisteren hebben de leerlingen uit het vierde jaar de film Fish! gekeken bij het onthaal. De eerste tot en met derde jaars hebben deze film vanochtend gekeken.
Waar gaat Fish! over?
Nou, stel je voor: je werkt op een vismarkt, het stinkt naar vis en je maakt lange dagen. Hoe voel je je dan? En wat denk 's ochtends als je kwart voor 6 op moet staan om te werken?Je baalt als een stekker en blijft de rest van de dag, misschien wel van je werkende leven, chagrijnig. Dat zou een mogelijkheid zijn..
In deze film volg je de mensen die op een vismarkt in Seattle werken.
Maar de mensen ervaren hun werk helemaal niet zoals beschreven in het bovenstaande. De mensen in de film hebben een passie voor hun werk en genieten! In vier simpele stappen die we allemaal kunnen zetten: spelen, blij maken, erbij zijn en je houding kiezen.

Een filosofie die we hier op school ook graag zoveel mogelijk zien. Sta 's ochtends op en denk: "Ik heb er zin in, ik ga ervoor, ik ben erbij en ik geniet!"
Want onze leerlingen hebben het geluk om onderwijs te mogen volgen wat aansluit bij hun eigen belevingswereld. Persoonlijk heb ìk het voorrecht gehad om op deze inspirerende, gepassioneerde school te mogen werken in plaats van op een vismarkt.
En dan met de leergebiedoverstijgende week in het verschiet, waar we allemaal bij zijn, spelen, blij zijn en genieten is deze film zo inspirerend!

Marianne Coolen, leergroepbegeleider groep B

Vandaag hadden we niet Marianne als leergroepbegeleidster, maar we hadden Mieke bij het onthaal. Mieke had een lege champagnefles meegenomen en allemaal gekleurde strookjes papier en een pen. Iedereen kreeg een strookje papier, en daar moesten we een wens (of iets waar je vrolijk van wordt) opschrijven. Je kon er dus verschillende dingen opschrijven zoals "Ik wens je een gelukkige dag" maar ik had er "Een knuffel voor jou" opgeschreven. Nu iedereen dat gedaan had, moest je je papiertje oprollen en met een plakbandje dichtplakken en dan in de fles doen. Ook werd er in de fles een papiertje van het Orion College zelf gedaan met het adres erop, en of degene die de fles vindt een brief terug wilt sturen. Mieke gaat dus de fles ergens in het bos leggen in de hoop dat iemand hem vindt en dan iets terug schrijft. Degene die hem vindt zal meteen vrolijk worden, want er zitten echt hele vrolijke wensen in. Ik ben erg benieuwd!

Chrisje Boemaars, 2B

Vandaag 28 januari heb ik op school accordeon gespeeld. We hadden onthaal en het kwam uit dat ik accordeon zou spelen. We zijn even naar ruimte B gegaan en ik heb daar vier liedjes gespeeld. De cancan, On top of old smokey, Oh when the saints en Oh Susanna. Ik had eerst uitgelegd hoe de accordeon werkt. Ik had uitgelegd dat aan de linker kant de bassen zitten. Daarmee doe je de maat aangeven. Met de toetsen speel je de melodie. We hadden besproken dat de accordeon een blaas en toetsinstrument was. Ik vond het heel leuk om te doen. Ze vonden het heel bijzonder dat ik de melodie en de bassen tegelijkertijd kon spelen, en hem ook nog in en uit elkaar kon trekken. Het was leuk om te laten zien dat ik dit kan. Ik hoop dat de anderen dit ook leuk vonden om te horen.

Lena Jansen, leerjaar 1

Dinsdag 5 januari hadden we de opdracht gekregen om er over na te denken hoe je de wereld zou willen veranderen als je kon "toveren". Mijn gedachtes gingen meteen naar alle arme landen die wel een steuntje in de rug verdienen. Ik zou dus vooral de landen helpen waar o.a. kinderen nog niet naar school kunnen en waar nog niet genoeg voorzieningen zijn. Dit zijn o.a. dus de derde wereld landen. Ik heb er voor gekozen dat ik er niet voor wil zorgen dat iedereen heel rijk zou zijn, omdat er dan niemand meer werkt. Niet meer werken betekent: geen nieuwe producten, dus geen voorzieningen en voedsel voor de mensen. En hierdoor zou de wereld er juist maar slechter aan toe zijn. Daarom had ik als "idee" dat de hele wereld gewoon genoeg geld zou krijgen, maar dat ze hiervoor wel moesten werken, omdat ze anders natuurlijk niet rond zouden komen.

Omdat de economische crisis een grote rol speelt in deze tijd, moet daar een grote oplossing voor gevonden worden. Als nou iedereen z'n eigen specialiteiten heeft, dus dat iedereen ergens echt goed in is waar hij of zij geld mee kan verdienen, dan zou dat al een grote stap zijn. Zo is niemand werkloos en heeft iedereen ook meteen voldoende geld. Alle bedrijven moeten genoeg geld binnenkrijgen en minder concurreren. Dit is natuurlijk hartstikke moeilijk, omdat bedrijven natuurlijk wel willen dat de mensen producten bij hun kopen. Maar toch zal het moeten, omdat alle mensen dan evenveel geld zullen krijgen. Eigenlijk vind ik het een beter idee om voor elk product één bedrijf te hebben, zodat er ook geen concurrentie zou kunnen zijn. Dit worden dan natuurlijk erg grote bedrijven, zodat er veel medewerkers nodig zullen zijn. Maar geen concurrentie betekend dat de prijzen ontzettend hoog kunnen worden, omdat de mensen afhankelijk van het bedrijf worden. Maar de regel is dan dat het een fatsoenlijke prijs moet blijven, omdat iedereen eigenlijk elkaars vrienden dan zijn.

Ook mogen de bedrijven niet onnodige producten verkopen, omdat dat dat geldverspilling is voor de klanten. En dan komen ze toch nog in geldproblemen. Daarom is mijn idee dat er alleen maar "handige" en leuke producten verkocht mogen worden, die iedereen nodig heeft. Dit is natuurlijk per mens verschillend, want sommige mensen sparen ook specifieke dingen.

Ik ben erachter gekomen dat er zo veel dingen in de wereld beter zouden kunnen. Je zou echt boeken vol kunnen schrijven over ideeën, maar dit waren wel mijn belangrijkste punten.

Nina van den Eeden
Leerjaar 2A

Tijdens het nadenken ovber de toekomst werd er geluisterd naar onder andere het volgende lied van Frans Halsema & Jenny Arean - Vluchten Kan Niet Meer.

Vandaag hebben de leerlingen uit mijn groep een leuke oefening gekregen om aan de hand van tekeningen verbale en non-verbale communicatie te trainen.
De leerlingen moesten in tweetallen rug aan rug gaan zitten. De ene helft van de tweetallen moest naar het bord kijken en de andere helft moest naar de muur aan de andere kant kijken. Op het bord tekende ik een abstracte tekening met rechthoeken, cirkels en driehoeken. De leerlingen die met hun gezicht naar het bord zaten, moesten via verbale communicatie aan de medeleerling vertellen hoe de tekening eruit zag. De leerlingen die met hun gezicht naar de muur zaten, moesten de tekening proberen na te tekenen aan de hand van de uitleg van hun medeleerling. Ze mochten ook vragen stellen op het moment dat ze aan het tekenen waren. Nadat iedereen klaar was mochten ze hun tekening vergelijken met de tekening die ik op het bord had gezet. Vervolgens werd er van functie gewisseld.
De volgende oefening had te maken met non-verbale communicatie. De leerlingen moesten nu met de gezichten naar elkaar gaan zitten. Vervolgens moest er via non-verbale communicatie uitgelegd worden hoe mijn nieuwe tekening op het bord eruit zag. Op dat moment mocht er niemand praten. Vervolgens mochten ze hun tekening weer controleren.
Over het algemeen kwamen de tekeningen overeen, maar niet bij iedereen. Op de vraag welke oefening vond je makkelijker, waren de meningen verdeeld.
Het doel van dit onthaal was om de leerlingen te confronteren met het belang van communicatie en de mogelijke invloeden bij slechte of gebrekkige communicatie.

Charlène de Boek, leergroepbegeleider

Vandaag is het de 19de. Mijn moeder kwam op school om te vertellen over Amma. Daar waren ik en mijn broer, moeder en mijn zusje heen geweest . Dat was afgelopen donderdag.
Mijn moeder vertelde over wat Amma voor bijzondere dingen vanaf de geboorte al had. Andere kinderen hadden dat niet. Ze werd ook door haar ouders geslagen, omdat ze sieraden van haar ouders aan armen gaf. Ze waren best rijk vergeleken met de andere mensen in het dorp. Later op een dag hoorde ze mensen in het dorp die aan het zingen waren. Zij raakte zo in haar trance dat ze er onbewust heen liep, totdat ze in de kring van dorpelingen stond. Voor de ogen van de mensen veranderde zij in Krischna. Zo kwamen er steeds meer mensen naar haar toe. En zo werd Amma door de volgelingen verzorgd en gingen ze samen met Amma mediteren. Amma steunt ook ziekenhuizen, maakt huizen voor arme boeren en in 2004 toen de tsjunami er was, hielp zij de mensen met het opbouwen van de huizen en voor de ziekenhuizen.

Michael Boot, leerjaar 1

Ik heb voor Muziek als mijn passie gekozen. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik muziek zelf gewoon heel leuk vind om naar te luisteren.
Ik bespeel zelf ook instrumenten, zoals gitaar en blokfluit. Ook een heel klein beetje keyboard.
Ik mocht deze maandag een presentatie houden over mijn gitaar. Ik had verteld wat een gitaar nou precies is. Het is een snaarinstrument en hij heeft 6 snaren. Hiervoor is een ezelsbruggetje. Een Aap Die Geen Bananen Eet (E, A, D, G, B, E) Ik heb wat akkoorden voor gedaan en heb ook een stukje voorgespeeld. Ik heb verteld over de lessen die ik volg, waar we uit werken en wat we in die tijd dat we les hebben doen. Ik heb iedereen de akkoorden inspelen, mijn muziekschrift, mijn werkboek en een blad waar de muziek opstaat laten zien.
Ik was zelf wel een beetje zenuwachtig, om voor zo'n groep voor te spelen. Dat ben ik namelijk helemaal niet gewend. Naderhand begon ik wel iets minder zenuwachtig te worden en ging het wel goed.
Ik ben blij dat ik iets mocht vertellen over mijn instrument!

Famke Jochems, leerjaar 1

We gingen een filmpje kijken over het klimaat, in dat filmpje zong Michael Jackson een liedje over het klimaat. Je zag dat het helemaal niet goed ging,er vielen allemaal bomen om en er gingen dieren dood. Aan het eind van dat filmpje draaide alles weer om. De bomen gingen weer recht op staan en de dieren werden weer levend. Dit filmpje gingen we kijken omdat er over een paar maanden een wereldwijde vergadering is over het klimaat, en wij konden laten zien dat wij ook willen helpen. Dat kon je op twee manieren doen. De eerste manier was door een filmpje op te nemen, en de tweede was dat je een foto kon maken. Daar had onze school voor gekozen. Op die foto staat iedereen met zijn mobieltje omhoog. Dat staat als teken dat wij de minister gaan bellen om te zeggen dat wij wel mee willen helpen om het klimaat beter te maken.

Justin Derks, leerjaar 1

Alle foto's zie je hier

Vorige week werd aan ons gevraagd of we wilden schrijven over wat voor ons de belangrijkste kwaliteiten waren die een leerling moet hebben. Hieruit zijn de kwaliteiten passie, creativiteit, verantwoordelijkheid, respect en interesse.
Elke groep heeft vandaag in het onthaal een van deze kwaliteiten behandeld. Onze leergroep (leergroep A) had de kwaliteit passie. Je hebt 4 stadia die de weg naar passie beschrijven; Startniveau, op weg naar, in orde en excellent. Volgend jaar gaan de leergroepbegeleiders en wijzelf beoordelen op welk "niveau" je zit. Als laatste moest elke leerling opschrijven hoe hij of zijn bij zichzelf merkt dat hij of zij passie heeft en hoe een ander dat bij je kan merken of zien. Iedereen heeft een plakbriefje gekregen en deze op een van de niveaus opgeplakt. Sommige kinderen hebben opgeschreven wat voor hun passie is in elk stadium en andere hebben opgeschreven hoe hun bij zichzelf en hoe andere passie bij hun kunnen herkennen. De leerlingen vinden passie wanneer: ze er veel over willen weten, wanneer zij met plezier aan iets werken en als zij niet met tegen zin aan iets werkt en voor sommige is het excellent wanneer hij of zij weet wat hij later wil doen.

Gaby Biemans, Leerjaar 3

Vandaag hadden we een creatief onthaal. Onze leergroepbegeleidster had alle sterrenbeelden uitgeknipt en per 2 sterrenbeelden op een papier geplakt. We moesten groepjes van 6 maken. Ieder groepje kreeg 2 sterrenbeelden. Onder de sterrenbeelden stonden lijnen en je moest zelf een horoscoop verzinnen. De horoscoop is voor kamp bedoeld.
Ik zat met Juultje en wij hadden de sterrenbeelden boogschutter en steenbok. Wij hadden bij steenbok verzonnen: je kan je deze week een beetje bokkerig gedragen. Het gaat niet zo goed met jou en je lover, maar de mensen zullen je kookkunsten erg waarderen.
En zo had elk groepje ook een tekst verzonnen bij hun sterrenbeelden. We hebben alle sterrenbeelden uitgeknipt en op een groot vel geplakt. Ik vond het een leuk onthaal en het eindresultaat ziet er leuk uit.

Door: Suus van Hartingsveldt, leerjaar 2.

Vanochtend hebben we weer een gezamenlijk onthaal gehad en er was aan Martijn, onze systeembeheerder, gevraagd iets voor te bereiden. We werden allemaal gevraagd te gaan staan, maar de meeste wisten eigenlijk nog niet wat we precies gingen doen. Toen begon Martijn een stuk voor ons te spelen op zijn gitaar, dat was wel heel leuk omdat het een keer eens helemaal iets anders is dan normaal!

Aurélie van Sluis, leerjaar 3.

Vandaag kwam Julie Netti uitgebreid verslag doen over haar reis naar Gambia in Afrika. Eerst legde ze ons uit hoe de vlag van Gambia is opgebouwd. De vier kleuren in de vlag hebben elk een symbolische betekenis. Het rood bovenaan symboliseert de zon en de savanne. De blauwe streep verwijst naar de rivier de Gambia. Het groen staat voor het land en de bossen. De witte strepen symboliseren de vrede.

De nationale vlag van Gambia

Als je de bevolking gaat analyseren, zal je zien dat er 5 hoofdrassen zijn, die alle 5 andere kenmerken hebben en vreedzaam met elkaar leven, sowieso gaf Julie aan, dat het een zeer vreedzaam land is, geen oorlogen, geen onderdrukking, niets van dat al. Toch wordt er door de jongens veel gevochten, men mag niet de slapste zijn, zowel, dan krijgt men thuis er ook nog eens van langs, dat is gewoon een deel van de cultuur. De drie peilers van de samenleving zijn de familie, de religie en het werk, die alledrie een gelijkwaardige plaats innemen.
Verder is her zeer gepassioneerde verhaal van Julie over een school in Kotu South gegaan, waar ze het grootste deel van haar tijd heeft doorgebracht. De leerlingen dragen een schooluniform en moeten schoenen dragen, hoewel ze liever op blote voeten lopen. Het schoolgeld bedraagt circa € 100 per leerling per jaar, waardoor niet iedereen van het onderwijs kan genieten, dat houdt in, dat een gezin bestaande uit 1 man en maximaal 4 vrouwen en soms wel 20 kinderen, niet is staat is om alle kinderen les te laten volgen, hooguit 1 of 2 kinderen zijn dan de gelukkigen.
Wat opvalt, is dat de mensen gelukkig zijn in Gambia, ondanks (of dankzij) de technologische achterstand. Zo heeft het Orion College een laptop gegeven aan de school waar Julie was (de Don McMath school) en daar werd dan ICT lessen op gegeven en op de foto’s was te zien hoe gelukkig de leerlingen daarmee waren.
Maak je een reis naar Gambia, schrik dan niet van het afval dat overal ligt en als Julie zegt overal, dan bedoelt ze ook overal. Er is geen geld om alles op te ruimen, ze doen het wel de laatste zaterdag van de maand, maar dat helpt niet echt. Op de foto’s was te zien dat ook op het veldje waar gevoetbald wordt afval ligt, bergen afval!
In dat kader is er de eerste earthdag ingesteld, er werden bomen geplant (bananen, sinasappel en mango). Julie wil dit graag landelijk uitbouwen. De allereerste earthdag was in de USA op 21 april 1970.
Al het voedsel en alle grondstoffen moeten worden ingevoerd en zo zie je regelmatig tweedehands fietsen uit Amsterdam en veel andere zaken.
Als laatste gaf Julie aan dat het leeftempo veel lager is, dan in de Westerse wereld en ze gaan secuur om met de spullen die ze hebben, vooral met water, want dat moet uit bronnen gehaald worden, door de vrouwen, die de lasten op hun hoofd dragen (en de kinderen in zakken op hun rug).
Verder waren er nog vele brieven van de leerlingen van die school en het verzoek is om de leerlingen via Julie antwoord te geven. Dit laatste heeft Anna op zich genomen en zal dus wel goed komen.
Al met al was het een inspirerende voordracht, waar de leerlingen inzicht hebben gekregen in het leven op een school in Gambia.

Maarten Schmidt, leergroepbegeleider

Bekijk hier alle foto's.